Standje kletsende deelnemers Reest Run

Wie tijdens een officiële halve marathon energie over heeft om over speciaalbieren te kletsen, loopt hoogstwaarschijnlijk niet op het maximum van z’n kunnen. En toch kan het zomaar genoeg blijken voor een persoonlijk record!

Vier deelnemers staan aan de start van de Elzinga Reest Run in Meppel. Ze hebben er alle vier zin in, maar de aanpak verschilt nogal. De een wil een soort van wraak nemen op de Halve van Zwolle, en zal deze halve marathon daarom beslist niet te snel van start gaan. De tweede heeft een vegelijkbare strategie, maar dan zonder revanchegevoelens. De derde ‘ziet wel waar hij uitkomt’ en nummer vier heeft besloten deze wedstrijd in gezelschap van anderen te willen volbrengen, maar in een al te voorzichtige start heeft ie geen zin.

01_vier musketiers van start

Ze vertrekken met z’n vieren in een breed zwart-oranje gekleurd front. Het blijkt later op de foto een mooie reclame voor de Koeberg loopgroep te zijn. Al vrij snel in het Reestdal leidt het verschil in strategieën in een opsplitsing. Duo ‘We zien wel en ik wil in gezelschap lopen’ gaat voorop, het voorzichtige duo volgt op korte afstand. Of het tweede stel ervaringen uitwisselt is niet te verstaan, maar de ‘leiders’ zijn best leuk in gesprek. Als de een bekenden uit een andere loopgroep inhaalt, begroet hij hen enthousiast. En wenst hen veel succes op de hele marathon die ze over een maand in Valencia gaan lopen, de mazzelaars.

Kletsend of niet, de sporthorloge van het duo geeft kilometer na kilometer aan dat er een mooi tempo wordt gelopen. Het wakkert de prestatiedrang van beiden aan. Bij de eerste verzorgingspost op vijf kilometer gaan de blikken kort achterom. De een meent de achtervolgende ‘Koebergers’ te zien, de ander had zich zonder bril de moeite van omkijken kunnen besparen. Een paar kilometer later volgt een prachtig stuk door bossen en langs heide. Het gesprek gaat verder. Dit keer is de voorbereiding op deze halve marathon aan de beurt. Of beter, het gaat over de vorige avond. ‘Ik heb het speciaalbier toch maar laten staan gisteravond’, zegt de een. De ander grinnikt en bekent toch een lekker biertje te hebben genuttigd. De hardlopende mannen kunnen er wel om lachen, al is de een zich erg bewust van een deelnemer die kort achter hen het parcours afwerkt. Hoe zal dit relaxte gesprek over speciaalbier tijdens een wedstrijd op hem overkomen?

02_joost_robert_reest_halve_marathon

Een paar kilometer verder krijgt het duo antwoord wanneer ze enkele deelnemers al kletsend inhalen. ‘Nou mannen, dat kan dus nog wel wat sneller’, roept een van hen. De opmerking voelt een beetje als een standje. ‘Klopt’, is het antwoord, ‘maar dat was vandaag niet de bedoeling.’ Ook al heeft de man gelijk, inmiddels wordt iedere kilometer het tempo besproken en geëvalueerd. De een oppert zelfs de laatste drie kilometers te versnellen. De ander weet het nog niet helemaal. De kilometers beginnen inmiddels voelbaar te tellen. De conversatie wordt dunner. Als de een ontdekt dat een van de achtervolgers in aantocht is, volgt een korte opleving, maar als de inhaalpoging niet blijkt te slagen, valt het weer stil.

Op de top van de brug over A28 en Hoogeveensevaart vraagt de een ‘zullen we?’ De ander vindt het tempo wel goed zo. ‘We doen wel een eindsprint op de atletiekbaan’, stelt hij voor. Prima, ook goed. Als ze drie kilometer verder de baan oplopen, worden ze met gejuich onthaald door de leden van Koeberg loopgroep die de 10 kilometer hebben gedaan. Lekker gevoel is dat. Het duo weet er nog een beste eindsprint uit te persen en komt samen over de finish. En daar blijkt Joost met 1 uur en 45 minuten nog een PR te hebben gelopen ook!

Scroll Up

Pin It on Pinterest