Urban Sunset

Een organische dag vandaag. Bijna vanzelf ben ik begonnen aan het afwerken van klusjes die iets te lang liggen wachten. In de tuin klinken woeste geluiden van onze mannen. Ze mogen het oude huishoudtrapje van Zweedse origine slopen, terwijl ik twee nieuwe exemplaren in elkaar zet. Trots komen ze om beurten hun vorderingen tonen. Binnen werkt Umai zingend aan een geheimzinnige taart voor Josse en Tamas. Burgermansgeluk.

Na de trapjes volgt een rit naar de stad. Hoofddoel is een flinke mand voor de fiets van Umai. Blijkt nergens te krijgen te zijn. Kriskras fiets ik door de stad, winkel in, winkel uit, maar de enige die ik tegenkom, blijkt te klein en bovendien zwart. Dat is nu net de enige kleur die ze niet wil hebben.

In een laatste poging gaat het gehaast naar de Welkoop. Het begint al te schemeren. Ik vlieg de brug over het Meppelerdiep over. Links zie ik de contouren van Agrifirm in het warm gele licht van de ondergaande zon liggen. Missie of niet, deze ‘Urban Sunset’ kan ik niet laten liggen. Snel zet ik de fiets met overige boodschappen tegen de reling van de brug. Te snel, want als ik me omdraai, klettert het vervoermiddel tegen de grond en liggen de aankopen op straat. Er zit gelukkig niets breekbaars tussen.

Thuis blijk ik weer fotografengeluk te hebben gehad. De compositie is bewust gekozen, maar die prachtige weerkaatsing van het gele licht in de ramen had ik eerlijk gezegd niet gezien toen ik de foto nam. Heerlijk om zo door mezelf te worden verrast…

Scroll Up

Pin It on Pinterest