Waar komen ontwerptrends vandaan?

Toen nog maar kort geleden de web twee punt nul-sites als paddenstoelen uit de grond schoten, viel me op dat er blijkbaar een bepaalde soort kenmerkende stijlelementen bij die websites hoorden. Zachte tinten en glasachtige effecten, weerspiegelingen en meer van dat soort vormgeving gaven het web twee punt nul een kenmerkend gezicht. Dit roept de vraag op waar deze trend toch vandaan is gekomen.

Persoonlijk kan ik erg genieten van fraaie vormgeving, zie ik opeens een bepaalde typografie in veel tijdschriften opduiken, en als ik erg alert ben valt het me opeens op dat een bepaalde manier van zich kleden in de mode is. Maar deze waarnemingen hebben absoluut geen voorspellende waarde: ik heb over het algemeen geen flauw idee waar trends vandaan komen. En dat was met de eerste golf van web twee punt nul sites ook zo. Er is waarschijnlijk sprake van een fenomeen dat van alle tijden is, namelijk dat in de wereld van de vormgevers steeds weer opnieuw trends ontstaan die er opeens lijken te zijn, maar waarvoor de tekenen reeds langer aanwezig waren. Je moet ze dan wel kunnen oppikken, en daarvoor hebben bedrijven die vormgeving serieus nemen nu weer trendwatchers in dienst.

Ooit zat ik in het kader van een interview voor het helaas uit de makt gehaalde vakblad voor vormgeving ‘Creation’ in een prachtige hoofdstedelijke, Jordanese kroeg. De donkerder dan donkerbruine gelachkamer werd gevuld met geluiden van de mensen die er vertoefden en de materialen die hun handen beroerden, geluiden die gelukkig niets te duchten hadden van luidsprekerterreur. Toegegeven, het is altijd even wennen zo’n kroeg, maar wat is het eigenlijk lekker! Het was waarschijnlijk precies de reden dat de doorgewinterde vormgever die ik interviewde deze plek had uitgekozen. In een ambiance die werd vormgegeven door de tijd, die niet werd verstoord door popmuzikale sirenes, moest zijn verhaal de ruimte krijgen die het verdiende.

Mijnheer was dus ooit zo’n ontwerptrends-in-de-gaten-houder, meer specifiek voor de motorfietsentak van het Japanse concern Yamaha. Hij vertelde dat hij in de jaren tachtig door de straten van de Europese grote steden liep en daar op vele fronten de stijlelementen ontdekte die nog niet eens zo lang daarna zouden doordringen in de motorfietsen die Yamaha produceerde. Hij liet me een boel ontwerpschetsen zien van motorfietsen, die inderdaad bijzonder herkenbaar waren. De meeste niet letterlijk, maar overduidelijk tot dezelfde stijl behorend als de motoren met kuipdelen en naar achteren toe oplopende lijnen die in de jaren tachtig steeds populairder werden.

Eén schets deed mij opspringen: ‘Hé, dat is de Yamaha 650 Turbo!’. De glazige blik met voorzichtig geamuseerde glimlach die ik ontmoette, deed vermoeden dat de schets van mijn geïnterviewde niet direct de basis was geweest van deze roemruchte motorfiets. Ik wist het echter zeker, schreef het artikel en nodigde de geïnterviewde een week later uit om langs te komen op de redactie van ‘Creation’ in Diemen-Zuid. De redactie was namelijk naast die van het tijdschrift ‘Motor’ gevestigd, de ideale plek om de sympathieke maar duidelijk iets te bescheiden trendwatcher te overtuigen van de gelijkenis.

De redactie van ‘Motor’ vond dit experiment overduidelijk ook leuk en had een behoorlijke stapel foto’s van motoren uit de jaren tachtig uit de archieven weten te vissen. Toen de foto van de Yamaha 650 Turbo verschenen, de eerste motorfiets met turbo, moest de vormgever erkennen dat er wel heel veel overeenkomsten waren. De voormalig trendwatcher zag hierin extra bewijs van zijn stelling dat sommige trends gewoon lijken te ontstaan. ‘Voor de man in de straat zijn ze zijn er gewoon opeens. Maar mensen zoals ik worden ervoor betaald om ze op te pikken voordat de massa ze toepast.’ En zo zal het waarschijnlijk ook zijn gegaan met de vrolijke, frisse en heerlijk weerspiegelende vormgeving van veel moderne websites.

Scroll Up

Pin It on Pinterest