Waterloopbos

Water, techniek, natuur en de tijd om er ongestoord van te genieten. De wandeling in het Waterloopbos afgelopen middag verenigde eigenlijk alles dat Josse en Tamas samen leuk vinden.

Grappige taferelen onderweg. Mijn mannen die regelmatig druk redenerend het waarom van de vervallen installaties trachten te doorgronden, dan weer met takken, bladeren en graspollen het principe van stromend water te zien, onderbroken door Josse die opeens een bijzondere plant ziet. Het schoot niet op allemaal. Ik vond het best. Ik had onverwacht veel vermoeidheid in de benen van een trainingsrit en had geen behoefte aan doorstappen.

Grappige tegenstelling is dit bos eigenlijk. De vervallen installaties, muurtjes en leegstaande gebouwen, suggereren ouderdom. Maar zo oud is dit allemaal nog niet natuurlijk. De polder niet, het bos niet en de tot ruïnes verworden infrastructuur al helemaal niet. Modern verval. Het levert fraaie plaatjes op. Ik ga me hier onder gunstigere lichtomstandigheden dan vandaag een keer uitleven met een echte fotocamera. Tot die tijd moet ik het onder andere doen met deze afbeelding. Geeft niets, want ik vermoed dat we met het Waterloopbos er een blijvertje in ons bosrepertoir bij hebben.

Scroll Up

Pin It on Pinterest