Welvaartwinst

Nou dames en heren, het is nu toch echt officieel: illegaal downloaden van muziek en andere digitale zaken is goed voor de economie. Wat blijkt namelijk volgens een onderzoek van TNO en SEO Economisch Onderzoek: de maatschappij als geheel profiteert van een grote groep mensen die muziek eerst illegaal downloadt, maar vervolgens wel tot aanschaf blijkt over te gaan in een winkel of online shop.

Deze specifieke populatie gebruikt het illegaal downloaden vaak om te zien of ze de muziek of het spelletje wel leuk vinden, aldus een van de conclusies van het onderzoek, en als het hen inderdaad bevalt kopen ze het alsnog. Mensen die downloaden, kopen evenveel muziek als mensen die niet downloaden, meer dvd’s en games, gaan vaker naar concerten en kopen vaker merchandise. Downloaden leidt op die manier tot welvaartwinst, aldus de onderzoekers.

Wat is redeneren toch een leuke bezigheid. Ik ken de details van het onderzoek niet, maar ik neem aan dat uit de onderzoekscijfers blijkt dat er een groep mensen is die erg houdt van muziek en alles daar omheen en daar meer geld aan besteed dan andere mensen. Ze zullen ongetwijfeld ook meer muziek downloaden, maar dat hoort dan toch gewoon bij hun hobby? Als je veel van muziek houdt, dan ben je waarschijnlijk niet alleen geneigd meer muziek te kopen, maar ook te downloaden. De omgekeerde redenatie die de onderzoekers hanteren, namelijk dat mensen die downloaden DUS ook meer kopen, lijkt mij de wereld op z’n kop. Maar goed, ik heb er dus niet voor doorgeleerd…

De bevinding dat mensen het downloaden en delen van muziek als een maatschappelijk aanvaard fenomeen beschouwen, lijkt daarentegen weer iets logischer. Ook hier weet ik niet hoe ze de vragen hebben gesteld die tot deze conclusie hebben geleid. Dit soort vragen appelleren aan een gevoel van veel mensen dat het toch heel normaal is dat je een cd kopieert voor je buurman, vriend of kennis, want je hebt er immers voor betaald. Het is dan nog slechts een kleine stap naar de redenatie dat het downloaden van muziek eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Niet helemaal waar natuurlijk, want het is vele malen makkelijker om muziek via internet te distribueren dan een cd via het branden van kopieën daarvan. Ja, er heeft ooit iemand betaald voor die muziek, maar daar staan dan miljoenen niet betalende klanten tegenover.

Ik wil hier niet de moraalridder uithangen, niet in de laatste plaats omdat ik dan een pakje boter op mijn hoofd zou hebben, maar wil hier oproepen tot een gedachte-experiment. Stel dat je een film heel graag wilt zien en deze huurt bij de lokale videotheek met eigenaars die je goed kent omdat je er met enige regelmaat komt. Zou je thuis een illegale kopie maken van die film omdat je hem zo graag zelf wilt hebben? In mijn geval kan ik dit oprecht met een volmondig ‘Nee’ beantwoorden. Dat voelt dus als bestelen van een kleine zelfstandige, een bekende die waarschijnlijk wel in dezelfde stad woont als jij, die hard moet werken en gezien de ontwikkelingen in het medialandschap de nodige zorgen zal hebben het hoofd boven water te houden. Trouwens, als stond er een dikke vette Audi voor de deur en ging het hem of haar zichtbaar erg goed, dan zou ik het nog niet snel doen, omdat je de mensen waarvan je de video hebt gehuurd echt hebt ontmoet. Het is deze nabijheid die er volgens mij voor zorgt dat ik me anders gedraag dan op het als behoorlijk anoniem ervaren internet. Misschien moest TNO dat psychologische en/of sociale fenomeen maar eens onderzoeken!

Scroll Up

Pin It on Pinterest