Wielerverhalen - Tim Krabbé

GO!

Vrij kort na het lezen van 'De Renner' van Tim Krabbé las ik op Facebook dat een oud-collega het boek 'Wielerverhalen' van dezelfde schrijver zou gaan lezen. Bedankt voor de tip, dacht ik direct.

In tegenstelling tot eerstgenoemde werk is het echter nog knap lastig om 'Wielerverhalen' te bemachtigen. Het werd een gebruikt exemplaar, dat zich tot mijn opluchting in redelijk goede staat bleek te bevinden toen het in de brievenbus was beland.

De website had reeds vermeld wat ik kon verwachten: een bundeling van columns die Krabbé voor het NRC had geschreven. Die feitelijkheid zei me eigenlijk niets. Wat kon ik echt verwachten? Zou 'Wielerverhalen' mij net zo weten mee te slepen als 'De Renner' eerder had gedaan? Zou ik wederom dingen leren over het wielrennen, kunnen grinniken over de waarnemingen en droge humor van Krabbé?

Alhoewel 'Wielerverhalen' de magie van 'De Renner' mist, racete ik evengoed door het boek heen. De stijl is zeker vergelijkbaar en die bevalt goed. Het is een mix van wetenswaardigheden, waarnemingen, inderdaad wederom af en toe droge humor en soms stevige standpunten over aspecten van het wielrennen. Vooral de columns over de kleine wielerkoersen zijn prachtig. Alleen de liefhebber kent ze waarschijnlijk, maar ze vormen wel de basis van het wielrennen. Ontstoken van de opgeklopte roem en glorie van de grote koersen, zijn deze wedstrijden teruggeworpen op de essentie: zo hard mogelijk naar de finish rijden, onder welke omstandigheden dan ook.

Ja, de lezer leert het een en ander van Krabbé over wielrennen. Dat ook de kleine wielerkoersen hun eigen mores hebben bijvoorbeeld. Het is deze blik van binnenuit die het boek een meerwaarde geeft ten opzichte van andere sportboeken. Die dragen 'slechts' bij aan de valse romantiek en heroïek rondom het wielrennen die Krabbé verafschuwt. De wielerverhalen van Krabbé zijn het echte wielrennen. Een mooi geschreven inkijk in een wereld die wij als niet professioneel wielrenner eigenlijk niet kennen.

Waardering: 74%