Woetiewoetiewoet

In het begin van mijn loopbaan, in een verleden dat al enige grijze tinten begint te vertonen, werkte ik in een grote rotatie diepdrukkerij. Aan de persen hadden ooit in het kader van een groot automatiseringsproject terminals gestaan waar drukkers gegevens over de productie in konden aflezen en opslaan. Het project bleek een typisch voorbeeld van goede wil die ten onder gaat aan complexiteit. De terminals verdwenen dus, de kasten waar ze in stonden bleven op de werkvloer staan.

In de diepdrukkerij werden vaak enorme orders gedraaid van honderdduizenden exemplaren. Als alles lekker draaide, hadden drukkers tijd over. De een gebruikte die om handige zaken aan en om de pers te bedenken, anderen wenden hun creativiteit aan om hun pers te verfraaien. Zo kon het gebeuren dat in een van die lege terminalkasten opeens een foto verscheen van een heel lief poesje dat uit de kast omhoog leek te klimmen. Om het lieflijke tafereel te vervolmaken, stond er de tekst ‘woetiewoetiewoet’ bij geschreven. Sindsdien ontlokt voor mij alles wat heel schattig is de kreet ‘woetiewoetiewoet’.

Deze anekdote kwam deze week boven drijven toen mijn oude iMacje terugkeerde van een uitleenperiode bij een vriendin. Als er ooit een computer is gemaakt met een hoge ‘woetiewoetiewoet-factor’, dan is het wel de eerste iMac. Prachtig vormgegeven apparaat, mooie prestaties ook en trouw als een digitale hond. Ik heb mijn exemplaar dan ook heel lang gebruikt en met enige aarzeling aan de kant gezet toen de prestaties de nieuwste software niet meer konden bijbenen.

Eigenlijk ben ik nooit helemaal los gekomen van de iMac, want ik kan de gedachte dat ie (ze?) eenzaam op zolder ligt weg te kwijnen niet uitstaan. Ik was dan ook blij dat ik een vriendin blij kon maken met deze paarse woetiewoetiewoet. Nu is ie terug en blijkt de iMac ons hele gezin te hebben betoverd. Dochterlief kwam meteen vragen wanneer ze op de iMac mocht computeren, enige tijd later gevolgd door mijn vrouw die vond dat het Macje heel geschikt zou zijn om de jongens kennis te laten maken met een computer. Zelf had ik ook nog plannen met het apparaat, dus is de kans groot dat de paarse charmeur weer terugkeert in de huiskamer. Niet slecht gedaan voor een computer met prestaties (333 MHz) uit een ver computerverleden!

Scroll Up

Pin It on Pinterest