Woldberg (winter)trail

GO!

Vooraf hadden we meer zin in het lopen van de Woldberg Trail onder een lekker lentezonnetje, maar de weerinstituten voorspelden unaniem een dag met winterse buien. Dat zonnetje kregen we onderweg alsnog, afgewisseld met sneeuw, hagel en ijzige wind.

Onderweg naar het vetrekpunt bij De Bult dwarrelen de eerste sneeuwvlokken naar beneden, gevolgd door een korte hagelbui. De hoop dat de wolken op Buienradar net langs onze regio zouden gaan, is de bodem ingeslagen. Het wordt een trail onder wisselvallige omstandigheden. Als we de auto uitstappen, warmt een lentezonnetje ons op. Kijk, dat lijkt er meer op. Een halfuur later aan de start, een beschutte plek tussen camping en bos, is het zelfs warm en vindt de blik met enige jaloezie de korte broek van mede-Koeberger Michel.

Het parcours is prachtig. Veel van de omgeving kennen we van wandelingen en hardlopen. Met z’n tweetjes relaxed trailen, samen pittig trainen, met de mannen erbij lekker wandelen, of helemaal alleen fanatiek voorbereiden op de beklimming van de Mont Ventoux, de Woldberg en de bossen daar omheen kennen we best goed. Maar vandaag wordt een aantal van die plekjes aaneengeregen en dat maakt het extra fijn.

Een paar kilometer voor de verzorgingspost betrekt het en kort daarna begint het weer te sneeuwen en licht te hagelen. Ook steekt er een behoorlijke harde wind op, die van deze lentetrail onmiskenbaar een winterse ontbering maakt. De opgestroopte mouwen van het isolatieshirt gaan weer omlaag. De gedachten zijn bij Michel in de korte broek, die verderop in het parcours de kou moet trotseren. Ik ben blij dat ik vandaag toch voor de lange broek heb gekozen.

De winter droogt redelijk snel op, al hangen er nog steeds veel wolken, die gelukkig niet waarmaken wat hun kleur doet vermoeden. Een aantal kilometer verder wint de zon het zelfs weer. We lopen over bekend terrein naar de Woldberg, waar een serie klimmetjes het spreekwoordelijke venijn vormen. Het maakt ons weinig uit, in tegendeel. We genieten enorm van de omgeving, het trailen, het plezier dat de lopers om ons heen aan deze ‘wedstrijd’ beleven en van het samen hardlopen.

Aan de finish wachten Dennis en Michel ons op. Het is even zoeken naar de poffertjeskraam, maar als we die hebben gevonden, smaakt de gratis traktatie heerlijk. ‘Laten we maar snel gaan, want de buien komen eraan’, horen we een deelnemer naast ons zeggen. Ik kijk omhoog, maar zie slechts blauwe hemel, een paar witte wolken en een heerlijk lentezonnetje. Als we nog geen twee minuten later naar de auto lopen, sneeuwt het alweer en waait de winterwind. Terwijl ik nog net niet bibber, loopt Michel in korte broek schijnbaar onbewogen naar zijn auto, de held.

In de auto is de evaluatie snel gemaakt. Vonden we die winterse buien erg? Nee, we genoten juist van de vier seizoenen tijdens onze vijftien kilometer hardlopen door de bossen op en rondom de Woldberg. Trailen is leuk, ook onder winterse omstandigheden!

Route Woldberg Trail